Szkoły gimnazjalne
29 czerwca 1923 roku nastąpiło uroczyste poświęcenie sztandaru szkoły. Poczet sztandarowy, w skład którego wchodziły najlepsze uczennice, uczestniczył we wszystkich bardzo istotnych uroczystościach Wilna, wziął też udział w pogrzebie Józefa Piłsudskiego W roku 1930, w związku z odejściem na emeryturę Julii Rodziewiczowej, nastąpiła zmiana na stanowisku przełożonej. Funkcję tę na krótko objęła nauczycielka matematyki Jadwiga Turkowska, a od 1931 roku Eugenia Sumorok-Staniewiczowa, żona Witolda Staniewicza. Na okres jej kierownictwa przypadło wdrażanie reformy jędrzejewiczowskiej.
Akcja filmu rozgrywa się w czasie II wojny światowej. Uczennice szkoły dla dziewcząt działają w ruchu oporu i tworzą aktywną grupę młodzieży antyfaszystowskiej. W czasie święta faszystowscy nauczyciele starają się zmusić uczennice do śpiewania faszystowskiego hymnu. uczennice demonstracyjnie odmawiają, a wieść o ich czynie szybko rozchodzi się po Tiranie.Poprzez piewsze trzy lata (1915-1917) szkoła borykała się z kilkoma problemami, spowodowanymi i działalnością władz (Wilno w tym okresie było pod okupacją niemiecką), i brakiem środków materialnych. Jeszcze gorsza sytuacja nastąpiła w czasie okupacji miasta poprzez bolszewików, edukacji jednak nie przerwano.#Po zajęciu Wilna przez wojsko polskie w kwietniu 1919 roku szkoła otrzymała doradztwo władz państwowych i przeprowadziła się do gmachu przy ul. Orzeszkowej 7. Dyrektorem szkoły na krótko został Bronisław Zapaśnik, późniejszy dyrektor gimnazjum im. Mickiewicza. Następna okupacja sowiecka, przypadająca na miesiące letnie, niewiele zaważyła na losach szkoły, oprócz wyjazdem kilku nauczycieli. W roku 1920 gimnazjum upaństwowiono, nadając jej też imię Elizy Orzeszkowej. Kierownictwo szkoły Uczennice objęła ponownie Julia Rodziewiczowa.
Your Reply:
You've got tologin to leave a Reply.
Trackback this Article | Subsribe to Comments