bizuteria.cieszyn.pl :: Promocja stron w internecie

Szybko poruszające się konie wraz ze stosunkowo lekkim dobytkiem jeźdźców sprawiały, iż w ciągu dnia potrafili oni pokonać nawet 100 km., co na owe czasy były odległością niewyobrażalną i nierzadko zaskakiwały obrońców miast. Najbardziej zdumione tym faktem było zachodnie rycerstwo, którego obozy jeździeckie trenowały ciężkozbrojną kawalerię nie potrafiącą rozwinąć takich prędkości jak Mongołowie i w efekcie przegrywającą wiele pojedynków z tymi fenomenalnymi łucznikami. Na szczęście dla państw europejskich, śmierć Czyngis Chana w 1227r. i podział państwa Mongołów między czterech synów sprawiło, iż imperium nie było już tak silne jak kiedyś.

Dwudziesty wiek był kolejnym stuleciem, kiedy konie pozytywnie wpisały się w historię, zwłaszcza polską. Odegrały one bardzo ważną rolę w obu wojnach światowych, gdzie symbolem tej pierwszej jest powszechnie znana klacz Józefa Piłsudskiego – „Kasztanka” czy bitwa pod Bzurą, kiedy to we wrześniu 1939r. dzielnie walczyła armia Poznań – Pomorze, której trzon stanowiła kawaleria. Te wydarzenia sprawiły, że obozy jeździeckie w latach wojennych przeżywały renesans.

Jazdy konne w Warszawie w nowożytności były tak popularne, iż nie było wiele specjalistycznych ośrodków jazdy konnej przypominających średniowieczne obozy jeździeckie. Powodem tego też była już wcześniej wspomniana deprecjacja roli konia w prowadzeniu wojen i świetna jazda konna nie była równoznaczna z przetrwaniem. Nie było na nie takiego popytu, gdyż większość osób posiadała konia, najważniejszy do czasu kolei środek transportu i mogła uczyć się kiedy tylko zechciała.